Implosies

Deze tekst heeft een wat explosief karakter, lieve mensen in Nederland en daarbuiten. Dat ‘daarbuiten’ heeft te maken met de statistiek van mijn WordPress-omgeving, waaruit blijkt dat dagelijks tientallen lieden uit exotische landen een blik werpen op mijn schrijfsels en dus verdienen ze even wat korte aandacht. Velkommen – bienvenue – bem-vindo – foonying – aloha – svagat hain – yokoso – en vooral tavtai morilogtun. Dat laatste is Mongools, want ik wil iedereen te vriend houden.

We moeten het vandaag hebben over het ex- en implosieve karakter van de samenleving, van de wereld, van veel wereldleiders ook, want het loopt uit de hand. Het tegenovergestelde van explosie is implosie, zoals wij allen weten. Een implosie is een naar binnen gerichte explosie, zoals zich die letterlijk voordeed bij de Ocean Titan, een ooit met rijke idioten gevulde duikboot die zo nodig moest afdalen naar het wrak van de Titanic en daarbij een paar jaar geleden implodeerde, een ongelooflijk grote blunder van de bouwers, maar wel één die leidde tot zichtbaar leedvermaak van iedereen die daar verslag van deed. Wat hebben we gelachen!

Implosie dus, mooi woord heb ik het altijd gevonden, een beetje mystiek, en omgeven door een waas van schimmige, externe krachten die ervoor zorgen dat een voorwerp, een instituut of een politieke partij eindigt in een wolk stof, zoals een sterrenstelsel met een doorsnede van miljoenen lichtjaren, dat na een implosie regelmatig verwordt tot een zwart gat met zo’n grote aantrekkingskracht, dat er geen licht meer uit kan ontsnappen. Mateloos boeiend en tja, schei- en natuurkunde, daar begreep ik ondanks de inspanningen van mijn leraren Mandemakers en van Os nooit zo veel van, al had dat ook iets te maken met het type leraar in dit geval, een tweetal merkwaardige vakidioten die op het onderdeel communicatie zelf een zware onvoldoende scoorden.

Toch vind ik de figuurlijke implosies van dit moment een stuk mooier en interessanter. De wereld staat er bol van en dichtbij huis zien we nu vrijwel dagelijks de gevolgen van imploderend gedachtengoed binnen bijvoorbeeld de PVV. Daar vinden nu regelmatig kleine en grote naar binnen gerichte ontploffingen plaats en het moment is nabij dat Wilders aan de oever van de Maas z’n eigen rol en status evalueert om vervolgens met een steen om z’n nek van de Zuiderbrug bij Venlo te springen, in zijn val nog net een paar seconden vertwijfeld nadenkend over de vraag waarom z’n missie toch zo kon mislukken, net voordat het woeste water van de kolkende rivier hem naar de vergetelheid sleurt.

De implosie van het mondiale democratisch bestel is wellicht de meest ingrijpende inploffing van het huidige tijdperk. De geschiedenisboekjes van 2050 inkijken is lastig, maar dat de jaren 2022-2028 daar een belangrijke plek gaan innemen kunnen we nu al wel vaststellen. De verworvenheden die we op het conto van de mensheid konden bijschrijven door het democratisch proces van de laatste honderd jaar worden bedreigd als nooit tevoren, maar de grootste strohalm blijft dan toch de wetenschap dat dat proces nooit rimpelloos is verlopen. Bedreigingen vanuit de extreme hoeken waren er altijd en zelfs de periode van jongetjes als Hitler en Mussolini was er één die werd ingehaald door het nastreven van recht en gerechtigheid door de mens zelf, vanuit alle hoeken van de planeet.

Zoals gezegd, het is bijzonder prettig om vast te stellen dat de PVV inmiddels is geïmplodeerd, en het is ook prima om te zien dat extreem rechts plaats heeft gemaakt voor een algehele verschuiving naar het midden, maar de echte vertrouwenwekkende situatie gaat pas ontstaan als we binnen Europa kans gaan zien onze eigen boontjes te doppen op het moment dat we de afhankelijkheid van Trump kunnen terugschroeven. Ons oude continent is decennialang in slaap gesukkeld, maar komt nu echt tot leven door toedoen van het grootste Amerikaanse misbaksel uit de moderne geschiedenis. Kunnen we als Europa op eigen benen staan?, luidt de grote vraag. Ik denk het wel, omdat we die vermaledijde, maar iets aangepaste VOC-mentaliteit – fout voorbeeld, geef ik toe – nu toch wel hard nodig hebben. De vleugels uitslaan, ontwikkelen, investeren, ook in klimaatmaatregelen, is verdomd hard nodig en het lijkt erop dat dat voortschrijdende inzicht begint te groeien.

Jetten heeft deze week voor het eerst vanuit z’n nieuwe rol kennis kunnen maken met het fenomeen oppositie en daar slaapt hij nog een paar dagen onrustig van, zeker nu is gebleken dat de VVD de grootste buit heeft binnengesleept. Met ‘aan de slag’ wil Rob uiteraard rust en vertrouwen uitstralen, en na de implosie van het mallotencircus van Schoof-I kan ’t alleen maar beter worden, maar het zal wat tijd kosten om het aantal ongeleide projectielen in de Kamer mee te krijgen.

Een implosie van een heel andere orde mocht ik afgelopen week samen met mijn dochters ervaren tijdens één van de vijf afscheidsconcerten van The Golden  Earring in Ahoy, Rotterdam. The Earring, beste rockband die ons land ooit had, hield op te bestaan. Het was leuk, het was oorverdovend, het was erg slecht, maar ook beregoed, en dat contrast had alles te maken met de bezetting die was gekozen voor dit laatste eerbetoon aan de band, en met name aan George Kooymans, vorig jaar overleden aan ALS. De organisatie met Barry, Rinus en Cesar had gekozen voor een mix aan muzikanten die allemaal op eigen wijze de grote nummers mochten vertolken. Dat kun je aan een Danny Vera wel overlaten, aan Spike nog meer, zelfs aan Acda en de Munnik desnoods. Er zaten echter ook een paar miskleunen tussen, zoals een mistroostig en wanstaltig rapduo, dat een gouden nummer uit 1968 volledig wist te verkrachtten. Fout dus, maar het sentiment overheerste en het geheel was een waardig eerbetoon aan de Haagse jongens die hoogte- en dieptepunten aaneen regen in het zestigjarig bestaan. Ik draai deze week nog een paar keer de LP On the double uit 1969, één van de toppers, op de valreep van de periode dat de s uit de naam verdween en Japie Eggermont plaats maakte voor Cesar Zuiderwijk.

See you.

Wil je gratis en automatisch de columns en blogs van Roelsrules ontvangen?: stuur je mailadres naar aanmelding lezersservice