Als mijn lieve kleindochter straks, over een jaar of vier, het voortgezet onderwijs in rolt, krijgt ze geschiedenisboekjes te lezen met de gebeurtenissen van de jaren ‘20 van deze eeuw. Terwijl wij als boomers/X/Xennial en Y nog
kennis konden nemen van de verschrikkingen van WO-I en WO-II zal de nieuwe leerstof vooral gaan over de gebeurtenissen in 2025 en 2026, toen een zekere Trump in korte tijd kans zag de toekomst van de mensheid te veranderen, een ernstige poging, die weliswaar in 2027 grotendeels werd stopgezet door een vroegtijdig impeachment, maar waarvan de stofwolken nog tot in lengte van dagen zullen neerdalen op onze planeet, die in haar tweemiljardjarig bestaan zelden zo heeft moeten zuchten onder de fratsen van een enkele zwakzinnige zot, slechts geïnspireerd door dagelijkse, kortzichtige grillen. Diepe zucht……
Afgelopen nacht lag ik voortdurend onrustig te woelen, denkend aan hetgeen ons overkomt, peinzend over hetgeen zich voltrekt en dan wonen wij nog op het meest vreedzame continent van de planeet.
De gebeurtenissen voltrekken zich in een zodanig tempo dat de media het amper kunnen bijbenen. Talkshows en actualiteitenprogramma’s buitelen over elkaar heen als het gaat om contacten met lieden die ervan worden verdacht enige kennis van zaken te hebben, een programmering die voortdurend teleurstellingen oplevert, omdat vrijwel niemand in staat blijkt bruikbare dan wel zinvolle informatie op te hoesten, simpelweg omdat de onvoorspelbaarheid van één of enkele wereldleiders te groot is. Het punt bij Trump is dat hij de korte aandachtsspanne heeft van een goudvis, die volgens onderzoekers pakweg 9 seconden omvat. De man wordt niet geleid door enige historische kennis en die aanzienlijke beperking draagt dus dramatisch bij aan de grillen die hij dagelijks etaleert.
Onze voormalige ministerpresident is in recordtempo verworden tot een willoos, kruiperig en onderdanig residu, niet te beroerd om zichzelf dagelijks voor schut te zetten via paaiende uitspraken over de VS en diens leider, waarover nu zelfs binnen ons nog maar net gestarte kabinet al gemor hoorbaar is. Kortom, de grenzen zijn nu wel zij bereikt. Toen ik gisteravond vanuit een stukje egoïstisch gedachtengoed de tank van mijn auto volgooide, kwamen er nieuwe berichten binnen over de aanvalsgolven in het Midden Oosten, toch de plek die mijn auto in staat stelt van a naar b te karren.
Onze nationale knuffelintellectueel Rutger Bregman schreef ondanks weer een fijn boekje over zijn visie op de wereld van nu binnen de contouren van Trumps denkraam, met daarbij een oproep aan alle weldenkende lieden 
in de wereld om de handen ineen te slaan en de aarde te redden via een morele ambitie die wellicht de laatste strohalm vormt voor ons nageslacht. Op dat sprankje hoop, mooi weergeven via bijgaand AI-plaatje, moeten we massaal onze hoop vestigen, ook al heb ik zelf de laatste tijd via een ingeslopen kort lontje wel eens de neiging om zo maar iemand keihard op z’n bek te slaan, waardoor ik uit veiligheidsoverwegingen ben gestart met een rustgevende mind-sessie die het gemoed wat moet bedaren. De gesprekken gaan immers dagelijks over hetgeen zich in de afglijdende wereld afspeelt, in zo’n versnellende, heftige en destructieve mate die ik niet eerder in mijn toch al vrij lange leven heb gesignaleerd.
Het is dus, zo dacht ik aan het eind van de slapeloze nacht, volop crisis in de wereld en dan helpt het om bijvoorbeeld een bezoekje te brengen aan een relativerende tentoonstelling over het heelal, subliem in beeld gebracht door de supertelescopen van Hubble en James Webb, waarbij de nietigheid van ons zonnestelsel en het daarbinnen cirkelende aardklootje de onvoorstelbare vernietigingsdrang van de mensheid tot een ultieme futiliteit verheft. Over de kortzichtigheid van de mens, niet zelden in werking gezet door de dramatiek van religies en aanverwante overtuigingen, moeten we toch met z’n allen eens nadenken en dan ga ik nu maar eens een verkwikkend hersteldutje doen…..hoop ik.
Welterusten en see you.
Wil je gratis en automatisch de columns en blogs van Roelsrules ontvangen?: stuur je mailadres naar aanmelding lezersservice
Leave a Comment